กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 119 แสนดีและเข้าใจผู้อื่น
หลังจากเสิ่นอวี้เว่ยกลับมา เซี่ยหรานพบว่าบรรยากาศทั่วทั้งบ้านพลันอึมครึมลง
นอกจากเขากับหลิงหลิงแล้ว ดูเหมือนไม่มีใครดีใจเลยสักคน
แม้กระทั่งหลังกินข้าวต้อนรับเสิ่นอวี้เว่ยตามพิธีเสร็จ คุณพ่อเสิ่นและคุณแม่เสิ่นก็ทำเหมือนชาติก่อน พวกเขานำเสนอข้อเสนอแนะต่อเสิ่นอวี้เว่ยด้วยท่าทีลังเลและระมัดระวังอยู่บ้าง
“อวี้เว่ย คืออย่างนี้ พ่อกับแม่ปกติทำงานค่อนข้างยุ่ง มักจะต้องออกไปสังสรรค์หรือประชุมออนไลน์ คิดว่าคงจะรบกวนการเรียนของลูก” คุณพ่อเสิ่นฝืนยิ้มขมขื่นตามสัญญาณสายตาของคุณแม่เสิ่น พยายามอย่างยากลำบากที่จะมองหน้าเสิ่นอวี้เว่ย “พ่อกับแม่ก็เลยตัดสินใจว่าจะย้ายออกไปอยู่ข้างนอกสักระยะหนึ่ง”
เซี่ยหรานหยุดการกระทำในการกินข้าว สิ่งแรกที่เขาทำไม่ใช่การมองเสิ่นอวี้เว่ย แต่เป็นมองเสิ่นสวินก่อน