กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 115 ฉันนอนบนพื้น
ด้วยการอยู่เคียงข้างของหลิงหลิงรวมถึงคุณพ่อเสิ่นและคุณแม่เสิ่น สภาพของเซี่ยหรานก็ดีขึ้นมาก หนึ่งเดือนให้หลังจึงเริ่มทำเรื่องเข้าเรียน และไปเรียนที่มหาวิทยาลัยพร้อมกับเสิ่นสวินทุกวัน
เสิ่นสวินเรียนอยู่มัธยมศึกษาปีที่ 3 เซี่ยหรานเรียนอยู่มัธยมศึกษาปีที่ 5
แรกเริ่มตอนเห็นเซี่ยหรานเดินไปทางแผนกมัธยมปลาย เสิ่นสวินยังดึงเขาไว้ พลางบอกเขาว่าแผนกมัธยมต้นอยู่ทางนี้
เซี่ยหรานพูดว่า “ฉันข้ามชั้นเรียนแล้ว ปีนี้เรียนมัธยมศึกษาปีที่ 5”
เสิ่นสวินมองเขาด้วยสายตามองคนโรคจิต จนกระทั่งเซี่ยหรานเดินจากไปแล้วก็ยังดึงสติกลับมาไม่ได้
ตอนบ่ายหลังเลิกเรียน ทั้งสองคนก็กลับบ้านด้วยกันอีก
พอนั่งอยู่ในรถ เสิ่นสวินก็เล่นเกม ส่วนเซี่ยหรานสวมหูฟังอ่านตำรา