ตอนที่ 112 ไม่กล้าพูดมากความ

ตอนที่ 112 ไม่กล้าพูดมากความ

ตั้งแต่ถูกเซี่ยหรานไล่ออกมาจนถึงตอนนี้ ผ่านไปครึ่งกว่าชั่วโมงแล้ว เขาไม่ยอมพูดอะไรสักคำ

สีหน้าซีดขาวถอดสี แววตาสิ้นหวังและด้านชา ชาตินี้ทั้งร่างแผ่กลิ่นอายแห่งความสิ้นหวังออกมา

คุณแม่เสิ่นมองเขาด้วยสายตาไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจว่าเขากำลังสิ้นหวังเรื่องอะไร ดูจากตอนนี้แล้ว ไม่ใช่ว่าเขาบังคับเด็กคนนั้นให้กลับมากับเขาหรอกหรือ

แล้วก็ไม่รู้ว่าพูดอะไรกับเขาในห้อง ถึงทำให้คนอื่นโกรธได้ขนาดนั้น แถมยังโดนไล่ออกมาอีก

แต่พอคิดอีกทีก็ปกติมาก ด้วยความเฉลียวฉลาดทางอารมณ์และระดับการพูดจาที่น่าเลื่อมใสของลูกชายพวกเขา ต่อให้ถูกไล่ออกมาอีก 100 ครั้งก็ไม่มีอะไรน่าประหลาดใจ