กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 111 เต็มใจหรือเปล่า
ข้าวยังไม่ได้กิน เซี่ยหรานก็ตรงกลับเข้าไปพักผ่อนในห้องที่คุณพ่อเสิ่นคุณแม่เสิ่นเตรียมไว้ให้ทันที หลังจากปิดประตูก็ไม่ได้ออกมาอีกเลย
“เดินทางมาไกลขนาดนั้น คงจะเหนื่อยแล้วล่ะ” คุณพ่อเสิ่นเห็นคุณแม่เสิ่นเหม่อมองห้องอยู่นาน จึงอดไม่ได้ที่จะตบไหล่เธอเบา ๆ
คุณแม่เสิ่นเคยดูรูปถ่ายของเซี่ยหรานตั้งนานแล้ว ตอนดูรูปก็รู้สึกว่าเด็กคนนี้น่าตาดี พอได้เห็นตัวจริงก็พบว่าดูดียิ่งกว่าเดิม เธอชอบจนแทบไม่ไหว
เพียงแต่เด็กคนนี้ดูเหมือนจะกลัวคนแปลกหน้ามาก พอลงมาจากรถสีหน้าก็ดูย่ำแย่มาก
พอเอ่ยปากเรียกก็ไม่ใช่พ่อแม่ตามที่คาดหวังไว้ แต่เป็นท่านอาท่านน้า และประโยคถัดมาทันทีก็คือ “ฉันเหนื่อยนิดหน่อย ขอไปนอนสักพักก่อนได้ไหม”