เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 104 ไม่เคยทอดทิ้งเธอ
“พี่!”
เพิ่งจะถึงเวลาเลิกเรียน เซี่ยหรานเตรียมจะไปห้องข้าง ๆ เพื่อขอยืมหนังสือจากถังซือหรง
ครั้งก่อนถังซือหรงบอกว่าซื้อหนังสือที่น่าสนใจมากมาเล่มหนึ่ง และอยากจะให้เขายืมอ่าน
เพิ่งจะเดินออกจากห้องเรียน เขาก็ถูกแรงมหาศาลชนเข้าที่เอวอย่างจัง จนถลาไปข้างหน้าสองสามก้าว
มือน้อย ๆ สองข้างกอดเอวเขาไว้แน่นจากทางด้านหลัง จากนั้นก็เป็นเสียงสะอื้นไห้อย่างหนักแบบไม่ปิดบัง “พี่!!!”
หนังสือในมือของเซี่ยหรานร่วงตกพื้นดังเพียะทันที
นักเรียนในระเบียงเดินผ่านไปมา แต่หลิงหลิงกลับไม่สนใจเลยสักนิด เธอโอบกอดเอวของเซี่ยหราน ซุกหน้าลงกับเสื้อของเขา แล้วส่งเสียงร้องไห้โฮออกมา
ร้องไห้ไปพลางตะโกนเรียกเขาไปพลาง มือน้อยทั้งสองข้างที่กอดเซี่ยหรานไว้ยังคงเพิ่มแรงรัดแน่นขึ้นไม่หยุด
ร้องไห้ปานใจจะขาด ร้องไห้อย่างเจ็บปวดแทบขาดใจ