ตอนที่ 88 คำลวงอันอ่อนหวาน

ตอนที่ 88 คำลวงอันอ่อนหวาน

ประตูก็ยังคงเปิดออกอยู่ดี

เซี่ยหรานนั่งอยู่บนโซฟา ไม่พูดไม่จา ดวงตาจ้องมองพื้นไม้ที่มีร่องรอยสึกหร่อยับเยิน

บนโต๊ะหนังสือฝั่งตรงข้าม เป็นหนังสือและเอกสารข้อมูลต่าง ๆ ที่เขาวางจัดไว้เป็นระเบียบ ทั้งยังมีโคมไฟตั้งโต๊ะอีกหนึ่งดวง

กระเป๋านักเรียนที่ถูกโยนทิ้งไว้ระหว่างทางตอนวิ่งหนีเมื่อครู่ ถูกเสิ่นอวี้เว่ยเก็บกลับมาแล้ว และวางไว้บนเก้าอี้หน้าโต๊ะหนังสือของเขา

เวลาล่วงเลยไปแปดโมงกว่าแล้ว ในช่วงเวลานี้ปกติแล้วเซี่ยหรานไม่ไปการเรียนภาคค่ำที่โรงเรียน ก็จะนั่งทำการบ้านอยู่ที่บ้าน

นี่เป็นครั้งแรกในรอบสองปีที่เขานั่งเหม่อลอยอยู่บนโซฟา สมองทั้งหัวปล่อยว่างเปล่า