ตอนที่ 62 ไม่อยากถ่ายแล้ว

ตอนที่ 62 ไม่อยากถ่ายแล้ว

ช่วงบ่ายหลังเลิกเรียน เสิ่นอวี้เว่ยเดินทางมารับเซี่ยหราน

พอยังไม่ทันจะได้ยื่นมือไปรับกระเป๋านักเรียนจากเขา เซี่ยหรานก็เดินผ่านตัวเขาไปขึ้นรถทันที แถมยังนั่งตรงตำแหน่งที่อยู่ห่างจากเสิ่นอวี้เว่ยมากที่สุด โดยไม่แม้แต่จะเอ่ยปากทักทายเขาเลยด้วยซ้ำ

เสิ่นอวี้เว่ยตกตะลึงไปชั่วขณะ ผู้กำกับรายการที่นั่งอยู่ตรงเบาะข้างคนขับก็พลอยตกตะลึงไปด้วยเช่นกัน

ทั้งสองคนสบตากันรอบหนึ่ง ผู้กำกับรายการจึงยื่นหน้าเข้าไปถามเซี่ยหราน “เป็นอะไรไป โรงเรียนใหม่ไม่ดีเหรอ ทำไมเซี่ยหรานของเราถึงไม่ยอมพูดไม่ยอมจาขึ้นมาล่ะ”

ท่าทางการนั่งของเซี่ยหรานนั้นสง่าน่านับถืออย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน สีหน้าเคร่งขรึมจริงจัง หากจับเขาเปลี่ยนไปใส่ชุดสูทตัวเล็กสักชุด ก็คงพร้อมขึ้นไปกล่าวสุนทรพจน์บนเวทีสหประชาชาติได้แล้ว