ตอนที่ 61 ผมชื่อเซี่ยหราน

ตอนที่ 61 ผมชื่อเซี่ยหราน

เช้าวันต่อมา ก่อนที่เซี่ยหรานจะเดินเข้าโรงเรียนแห่งใหม่ เขาลังเลอยู่ที่หน้าประตูอยู่นาน เสิ่นอวี้เว่ยเองก็ไม่ได้จากไปทันที เขานั่งมองอีกฝ่ายอยู่ในรถ คิดว่าเด็กหนุ่มกลัวและยังปรับตัวไม่ได้กับสภาพแวดล้อมใหม่ จึงกำลังจะลงจากรถไปถามว่าจะให้พาเข้าไปส่งไหม

ทว่าเซี่ยหรานกลับวิ่งถอยหลังกลับมาในตอนนั้นเอง เขาเปิดประตูรถแล้วเอ่ยถามด้วยความเร็วเสียงอันรวดเร็ว “หลิงหลิงให้ผมมาถามคุณว่า คุณวิ่งไปกลับทุกวันทั้งเช้าทั้งเย็นแบบนี้มันยุ่งยากมากไหม”

ไม่ว่าจะอย่างไรก็คิดไม่ถึงว่าจะถามประโยคนี้

ไม่ใช่แค่เสิ่นอวี้เว่ย แม้แต่ผู้กำกับรายการที่กำลังสูดเส้นก๋วยเตี๋ยวอยู่บนเบาะข้างคนขับก็ยังหันมามอง