กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 27 เหมือนแม่
“นายเป็นอะไรหรือเปล่า”
ประตูห้องปิดล็อกเปิดไม่ได้ จู้หมิงจึงมุดผ่านช่องลอดสุนัขตรงมุมกำแพงเข้ามา บนหัวมีฟางข้าวติดอยู่ เขากำลังยอง ๆ ข้างเตียงของเฮ่อจวิน เขย่าแขนอีกฝ่ายแล้วถามไม่หยุด
เฮ่อจวินนอนหงายอยู่บนเตียง แถมยังไม่ห่มผ้า มองเพดานด้วยใบหน้าไร้ความรู้สึก
ไม่ว่าจู้หมิงจะพูดอะไร เขาก็ตอบกลับเหมือนเดิมตลอด “ไสหัวไป อย่ามายุ่งกับฉัน”
จู้หมิงเป็นคนว่าง่ายอารมณ์ดี ต่อให้เฮ่อจวินจะแสดงท่าทางแย่แค่ไหน เขาก็ไม่รู้สึกโกรธ แถมยังหวังดีดึงผ้าห่มมาคลุมบนร่างของเฮ่อจวิน เฮ่อจวินไม่อยากห่ม หรืออาจจะตั้งใจประชด พอกระชากผ้ามาคลุมปุ๊บก็เลิกออกปั๊บ