ตอนที่ 17 รังเกียจตัวเอง

ตอนที่ 17 รังเกียจตัวเอง

เสิ่นอวี้เว่ยตื่นขึ้นมาติดไฟตั้งแต่เช้า หุงข้าวบนเตาเรียบร้อยแล้ว ในช่วงเวลาแค่นำมันฝรั่งไม่กี่หัวฝังลงในเตาไฟพื้น ก็ได้ยินเสียงอึกทึกครึกโครมเอะอะโวยวายดังมาจากด้านนอก

พอเดินออกมา เพียงกวาดสายตาก็เห็นเซี่ยหรานใบหน้าเต็มไปด้วยเลือด ทั้งยังมีไก่ที่คอขาดกะปล็อยวิ่งพล่านไปทั่วในลานบ้าน

เขาเดินกลับเข้าไปในครัว พอออกมาอีกครั้ง ในมือก็ถือผ้าเช็ดหน้าสะอาดชุบน้ำร้อนไว้ผืนหนึ่ง เดินมาตรงหน้าเซี่ยหราน แล้วใช้ผ้าค่อย ๆ เช็ดเลือดบนใบหน้าให้อีกฝ่ายทีละน้อย

จนถึงตอนนี้เซี่ยหรานก็ยังคงไม่คุ้นชินกับการเข้าใกล้ของเขา พอเข้าใกล้ก็หลบหลีกไปตามสัญชาตญาณ

แต่รอบนี้เสิ่นอวี้เว่ยกลับไม่ยอมตามใจ ยังไม่ทันหลบหลีกก็ถูกเสิ่นอวี้เว่ยกดไหล่ไว้ เอ่ยเตือนว่า “อย่าดิ้น บนหน้ามีเลือด เช็ดให้สะอาด”