กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 5 ตั้งใจเรียนหนังสือ
ตีห้าตรง เสียงไก่เพิ่งจะขันไม่กี่โฮ้ ผู้คนในหมู่บ้านภูเขาเล็ก ๆ อันห่างไกลแห่งนี้ก็ตื่นนอนกันไม่น้อยแล้ว
ชายหนุ่มยังไม่ทันได้กินข้าวเช้า สวมเสื้อผ้ามีรอยปะซ่อม ถุยน้ำลายลงบนฝ่ามือสองที ถูมือไปมา แล้วแบกจอบมุ่งหน้าไปพรวนดินบนภูเขา
เด็กวัยเพียงเจ็ดแปดขวบสะพายตะกร้าไม้ไผ่ เดินตามหลังผู้ใหญ่ไปเงียบ ๆ
เขาต้องไปเกี่ยวหญ้าหมูที่แปลงนา
หยดน้ำค้างบนปลายหญ้าเปียกชุ่มปลายขาเกงยาว ความหนวดสั่นสะท้านไปทั้งตัว
“โกวหวา ทำไมวันนี้แกไม่เรียกหลิงหลิงออกมาเกี่ยวหญ้าหมูด้วยกันล่ะ เมื่อก่อนพวกแกสองคนเล่นสนิทกันที่สุดไม่ใช่เหรอ”
“พี่ชายเธอไม่ยอม” โกวหวารู้สึกห่อเหี่ยวเล็กน้อย
“ทำไมล่ะ พวกแกทะเลาะกันอีกแล้วเหรอ”