เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 442 หวนพบยอดดวงใจ
“อยู่ที่ใด?”
ได้ยินคำพูดของเพชฌฆาตโลหิต ฟางอวิ้นชะงักไปเล็กน้อยก่อน แววตาจะฉายประกายคมกริบ เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทว่ากลับสั่นพร่าเล็กน้อย
“อยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือ ห่างไปกว่าพันลี้ กำลังมุ่งหน้ามาทางตะวันตก! แค็ก ๆ ๆ! พี่ใหญ่ ข้าไม่ได้คุยโวใช่หรือไม่! ตราบใดที่คนผู้นั้นยังมีชีวิต สักวันข้าต้องหาเขาพบ!”
ในที่สุดเพชฌฆาตโลหิตก็ได้เชิดหน้าชูตาต่อหน้าฟางอวิ้นสักครั้ง ใบหน้าเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ เขาหัวเราะอย่างกระหยิ่มยิ้มย่อง
ฟางอวิ้นขยับความคิด ปีกวิญญาณพลันกางออกด้านหลัง แสงเหินระเบิดขึ้นในเวลาเดียวกัน เสี่ยวหวงกับเสี่ยวเฮยใจตรงกับเขา พวกมันร้องด้วยความตื่นเต้นก่อนกระโจนเข้าไปในแสงเหิน
เพียงความคิดวูบไหว ร่างของเขาก็กลายเป็นเงาพร่าเลือน หายวับจากที่เดิม พุ่งทะยานไปยังที่ไกล
“ศิษย์รักทั้งหลาย พวกเจ้ารออยู่ที่นี่ ข้าจะไปรับอาจารย์หญิงของพวกเจ้ากลับมา!”