เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 441 บันทึกหุ่นเชิดพันประการ
“ศิษย์น้องเฉานี่ช่าง…ร่ำรวยเหลือเกิน! แม้แต่ศิษย์น้องหญิงเจียงก็ใช่ว่าจะมีศิลาวิญญาณมากมายพอซื้อซากสัตว์อสูรระดับห้ากว่าร้อยตัว ศิษย์น้องเป็นผู้บำเพ็ญอิสระมาจริงหรือ?”
ศิษย์พี่จางได้ยินฟางอวิ้นพูดก็อ้าปากค้างอยู่นาน กว่าจะหุบลงได้ ผ่านไปครู่ใหญ่จึงยกนิ้วโป้งให้อีกฝ่าย กล่าวด้วยน้ำเสียงอิจฉา
“ก่อนหน้านี้ศิษย์น้องเป็นผู้บำเพ็ญอิสระแท้ ๆ ไม่ผิดแน่นอน เพียงแต่โชคดีไปพบถ้ำลับของผู้อาวุโสท่านหนึ่งที่ละสังขารไปแล้ว ได้ศิลาวิญญาณกับศาสตราอาคมมาบ้าง ไม่อย่างนั้นจะมีทรัพยากรเหลือเฟือให้บำเพ็ญจนถึงขั้นสมบูรณ์สูงสุดของขอบเขตหลอมปราณได้อย่างไร”
ฟางอวิ้นแต่งเรื่องโกหกได้ทันควัน สีหน้าดูจริงใจยิ่งนัก
“เช่นนั้นข้าก็ไม่เกรงใจศิษย์น้องแล้ว! แต่ศิษย์พี่เอาเปรียบเจ้ามากเกินไปไม่ได้ อืม… ข้าจะหลอมหุ่นเชิดเสวียนหั่วโฉว 20 ตัวให้ศิษย์น้อง คิดค่าแก่นอสูร 5 เม็ด แบบนี้ศิษย์น้องก็ไม่ขาดทุนเกินไป ส่วนข้าเองก็ได้กำไรเล็กน้อย”
ศิษย์พี่จางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม