เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 429 ทะลวงออกจากแดนอันตราย
เมื่อฟางอวิ้นเห็นแมงมุมโลหิตเหมันต์ครามที่ใหญ่ดุจภูเขาเล็ก ๆ ก็รู้สึกหนังศีรษะชาหนึบ เขาเพิ่งสังหารแมงมุมตัวผู้และชำแหละหนังกับกระดูกของมันไป พลางลอบภาวนาในใจขอให้สัตว์อสูรทั้งสองมีความสัมพันธ์ฉันสามีภรรยาไม่ดี มิฉะนั้นฟางอวิ้นคงไม่ปล่อยพวกมันไปง่าย ๆ แน่!
เขามองเกราะวิญญาณแปรแสงที่ดูดซับปราณวิญญาณโดยรอบและฟื้นคืนสภาพด้วยพลังของยันต์อาคมแล้ว ในใจก็รู้สึกเบาใจขึ้นเล็กน้อย
“สหายเต๋ามู่ สหายเต๋าหลาน พวกท่านไม่เป็นไรใช่หรือไม่? ข้าสังหารแมงมุมโลหิตเหมันต์ครามด้านล่างแล้ว ทางนี้สถานการณ์เป็นอย่างไรบ้าง?”
เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ ริมฝีปากของฟางอวิ้นก็ขยับเล็กน้อย ใช้วิชาเสียงกระซิบถามสถานการณ์รบกับมู่อิ้งซินและหลานอิ๋งเสวี่ยที่อยู่ด้านบน