เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 420 เทือกเขาเหมันต์วิญญาณ
หลังพักอยู่ในหุบเขาโยวโยวสามวัน ฟางอวิ้น มู่อิ้งซิน และหลานอิ๋งเสวี่ยก็ออกเดินทางจากเทือกเขาหนามเหมันต์ ทั้งสามควบคุมแสงเหินมุ่งตรงไปยังเทือกเขาเหมันต์วิญญาณทางทิศตะวันออก
หลังเหินติดต่อกันสามถึงสี่วัน ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงบริเวณรอบนอกของเทือกเขา
เทือกเขาเหมันต์วิญญาณตั้งอยู่ตอนกลางของปิงโจว ทอดยาวต่อเนื่องกินพื้นที่หลายพันลี้ ที่นี่มีพายุหิมะกับลูกเห็บตกตลอดปี สภาพอากาศเลวร้ายอย่างยิ่ง อีกทั้งปราณวิญญาณก็ไม่อุดมสมบูรณ์ สำนักบำเพ็ญเซียนหรือตระกูลใดจึงไม่ยินดีตั้งหลักปักฐานอยู่ที่นี่ ตลอดทางจึงรกร้างและไม่พบผู้คนแม้แต่เงา
แม้เทือกเขาเหมันต์วิญญาณจะไม่เหมาะแก่การอยู่อาศัยของมนุษย์ แต่กลับกลายเป็นสวรรค์ของสัตว์อสูรธาตุน้ำแข็ง ตั้งแต่หนูยักษ์เหมันต์สัตว์อสูรระดับสอง ไปจนถึงตะขาบแดนเหมันต์และราชันหมีน้ำแข็งสัตว์อสูรระดับหก ล้วนพบได้ที่นี่
เล่ากันว่าในส่วนลึกของเส้นชีพจรปฐพี ยังมีสัตว์อสูรระดับสูงกว่าอย่างวานรหิมะขนยาวและกิ้งก่าน้ำแข็ง รวมถึงจิ้งจอกวิญญาณน้ำแข็งระดับเจ็ดอาศัยอยู่