เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 390 กลับถ้ำบำเพ็ญเพียร
ฟางอวิ้นไม่สนใจเพชฌฆาตโลหิตที่กำลังดีใจจนแทบคลุ้มคลั่ง ยังคงมุ่งหน้าไปทางเมืองเย่อิง
ไร้สาระ เขารู้อยู่แล้วว่าเสี่ยวลิ่วจื่ออยู่ที่ภูเขากระดูกมังกร เมื่อครู่ก็แค่ลองดูว่าเพชฌฆาตโลหิตใช้การได้หรือไม่เท่านั้น
ตามหามานานแต่กลับไม่พบอะไรเลย อารมณ์ของฟางอวิ้นจึงขุ่นมัวถึงขีดสุด ตลอดทางจากหลิงโจวมาถึงฉยงโจว เขาปล้นชิงค่ายโจรทุกแห่งจนหมดเกลี้ยง ที่ใดผ่านไปหญ้าก็ไม่เหลือสักต้น
เพชฌฆาตโลหิตที่ก่อนหน้านี้พูดมากไม่หยุดพอเห็นภาพนี้เข้า ก็พูดน้อยลงเรื่อย ๆ ทั้งยังอดหวาดเสียวแทนตนไม่ได้ ที่แท้ชายหนุ่มผู้นี้เป็นคนโหดเหี้ยม ก่อนหน้านี้ที่ตนต่อรองกับเขา นับว่าเสี่ยงอันตรายจริง ๆ!
เมื่อถึงเมืองเย่อิง ฟางอวิ้นก็มองลงมาจากท้องฟ้าอยู่ครู่หนึ่ง
หลังทหารอาสาย้ายออกไป ชาวเมืองก็ลดลงไปราวครึ่งหนึ่ง เฉินฉางฟู่เสนอเงื่อนไขดี ๆ เพื่อดึงชาวบ้านจากเมืองและหมู่บ้านใกล้เคียงเข้ามาอยู่เพิ่ม เมืองเย่อิงจึงกลับมาคึกคักรุ่งเรืองอีกครั้ง