เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 323 ลัทธิเสวียนหมิง
“น้องฟางออกเดินทางท่องยุทธภพคราวนี้ เกือบหนึ่งปีแล้วกระมัง!”
หลังเข้าไปในถ้ำบำเพ็ญเพียร สวี่เฟยกับฟางอวิ้นก็นั่งหันหน้าเข้าหากัน เขากล่าวด้วยสีหน้าเบิกบาน
“ใช่แล้ว ข้าออกไปเกินครึ่งปี วันนี้เพิ่งกลับถึงเมืองเย่อิง ได้ยินลูกน้องบอกว่าพี่สวี่ไปหาข้าที่เรือนและฝากคำพูดไว้ ข้าจึงรีบมาหาทันที ไม่ทราบว่าพี่ชายเรียกน้องชายมาด้วยเรื่องอันใด?”
ฟางอวิ้นพยักหน้าแล้วกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“ฮ่า ๆ เรื่องเป็นเช่นนี้ เมื่อครึ่งปีก่อนข้าได้ยินจากสหายเก่าว่ามีสหายเต๋าคนหนึ่งเก็บผลแก่นชาดที่มีอายุวัตถุดิบแปดร้อยปีไว้ต้นหนึ่ง ข้าจึงไปเยือนฉางโจวด้วยตนเอง หลังหารือกันอยู่พักใหญ่ ในที่สุดก็เกลี้ยกล่อมอีกฝ่ายได้ เขายินยอมเอามันออกมาหลอมเป็นโอสถ หรือแลกกับโอสถควบแน่นปราณแปดเม็ดจากน้องฟาง ข้าจึงรีบกลับมา อยากถามน้องชายเรื่องนี้ ไม่คิดว่าจะมาเสียเที่ยว”
สวี่เฟยลูบเคราบนอก ยิ้มอย่างภาคภูมิใจอยู่ก่อน แล้วจึงเล่าเรื่องที่พบผลแก่นชาด