เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 306 ศาลาคัมภีร์ลับ
อวี๋ปัวไม่ได้แปลกใจกับคำตอบของฟางอวิ้น ชายหนุ่มอายุเท่านี้ก็ย่อมมุ่งมั่นทะเยอทะยาน อยากตั้งใจบำเพ็ญเพียรด้วยใจจดจ่อ หวังทะลวงถึงขอบเขตก่อแก่นปราณโดยเร็ว ตอนนั้นเขาเองก็คิดเช่นนี้ ทว่าแก่นปราณทองคำจะก่อขึ้นง่ายดายเพียงนั้นเสียที่ไหน ฮึ ๆ!
“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้! ศิษย์น้องเฉามุ่งหวังจะเพิ่มพูนพลังบำเพ็ญอย่างเดียว นี่จึงเป็นหน้าที่ของผู้บำเพ็ญเต๋าอย่างพวกเรา ไม่น่าเล่าอายุยังน้อยก็มีพลังบำเพ็ญขอบเขตก่อรากฐานแล้ว! ไม่มีปัญหา ศิษย์น้องเชิญทางนี้ ข้าจะพาไปลงทะเบียน”
แม้อวี๋ปัวจะลอบบ่นในใจ แต่ภายนอกยังคงกล่าวอย่างมีมารยาทกับอีกฝ่ายสองสามคำ ก่อนลุกจากที่นั่งแล้วเดินนำออกจากห้อง
ฟางอวิ้นเดินตามอวี๋ปัว เลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวาไปจนถึงห้องที่ใหญ่กว่ามาก ผนังด้านหนึ่งมีป้ายหยกแขวนอยู่มากมาย บนนั้นเขียนชื่อไว้ทีละชื่อ