เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 249 พัฒนาพลังต่อสู้
“พี่สวี่ ฟ้าเริ่มมืดแล้ว น้องชายขอลาก่อน หากมีโอกาสจะมาเยี่ยมอีก!”
ฟางอวิ้นพูดคุยกับสวี่เฟยต่ออีกพักหนึ่ง สอบถามข่าวคราวของสำนักบำเพ็ญเซียนใหญ่ทั้งหลายในฉยงโจว แล้วปฏิเสธคำ “หวังดี” ของอีกฝ่ายที่เสนอให้สวี่เหมยพาเขาเที่ยวชมสำนักไม้อย่างสุภาพ ก่อนลุกขึ้นพาเฉินเส้าหยางกล่าวลา
“ได้สิ! ขอเพียงน้องฟางยินดีมา พี่ชายจะต้อนรับอย่างยิ่ง! จริงสิ คราวหน้าก่อนมา เจ้าใช้ยันต์สื่อสารแจ้งข้าสักครั้งได้ ข้าจะออกมาต้อนรับ”
สวี่เฟยพาศิษย์หลายคนไปส่งฟางอวิ้นออกจากถ้ำบำเพ็ญเพียร แล้วหยิบยันต์สีแดงหลายแผ่นออกจากถุงเก็บสมบัติยื่นให้ฟางอวิ้น กล่าวด้วยรอยยิ้มเต็มใบหน้า
ฟางอวิ้นประสานหมัดคารวะอีกฝ่าย จากนั้นใช้แสงเหินพาเฉินเส้าหยางมุ่งตรงไปยังเมืองเย่อิง
“แปลกจริง เหตุใดแสงเหินของสหายเต๋าฟางจึงเป็นสีส้มเหลือง หรือจะเป็นรากวิญญาณกลายพันธุ์ชนิดหนึ่งที่ข้าไม่เคยพบมาก่อน?”
สวี่เฟยมองจุดแสงที่ค่อย ๆ หายลับไปไกล รอยยิ้มบนใบหน้าก็เลือนหายตาม เขาพึมพำเบา ๆ อย่างคลุมเครือ จากนั้นเหลือบมองหลานสาวที่ยืนเหม่อมองฟ้าข้างกาย ส่ายหน้าแล้วยิ้ม ก่อนหันกลับเดินไปทางถ้ำบำเพ็ญเพียร