เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 233 ประวัติของทีน่า
เลขบท 23
ฟางอวิ้นกับตงฟางมู่เยว่เดินเที่ยวในเมืองหลวงอยู่ครึ่งค่อนวัน จนตะวันคล้อยลับฟ้าแล้วจึงขี่เสี่ยวชีกลับถึงจวนองค์หญิง
กลางอากาศ ฟางอวิ้นโอบเอวคอดของตงฟางมู่เยว่ไว้ ปลายเท้าแตะหลังห่านเบา ๆ แล้วกระโดดลงมาจากความสูงกว่าสิบจั้ง ร่อนลงพื้นอย่างมั่นคง เหล่าสาวใช้ที่อยู่ด้านล่าง เช่น เสี่ยวหง เห็นภาพนี้เข้าก็อดอุทานออกมาไม่ได้
“จุ๊! เพิ่งไม่ถึงสองปีดี เจ้าหนูกลับทะลวงถึงขอบเขตก่อแก่นปราณแล้ว ไม่เสียทีที่เป็นตัวประหลาดโดยแท้ หรือไปพบถ้ำสวรรค์แดนสุขาวดีที่ซ่อนอยู่แห่งใดมาหรือ?”
ทันทีที่ฟางอวิ้นลงถึงพื้น เสียงสตรีไพเราะก็ดังเข้าหูเขา น้ำเสียงใสกระจ่างและเปี่ยมชีวิตชีวา ฟังดูก็รู้ว่าเจ้าของเสียงเป็นหญิงสาวอายุยังน้อย
“ฮ่า ๆ! ผู้น้อยเพียงโชคดี สองปีมานี้หนีตายมาหลายครั้ง จึงพอจะทะลวงขั้นได้บ้าง”
ฟางอวิ้นยิ้มขื่น เขารู้อยู่แล้วว่าวิชาเร้นจิตคงปิดบังอีกฝ่ายไม่ได้ จึงใช้วิชาส่งเสียงทางจิตกล่าวกับ “ท่านย่าทวด” ในหอเล็ก