เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 232 หวนคืนเมืองหลวง
“น้องฟาง ระหว่างเจ้ากับพี่สามเกิดเรื่องอะไรกันหรือ?”
ตงฟางเฟยอวี่มองอ๋องหลู่ที่เร่งฝีเท้าจากไป ก่อนหันมามองฟางอวิ้นด้วยสีหน้าฉงน
“ไม่มีอะไรหรอก บางทีท่านอ๋องหลู่อาจไม่สบาย รีบร้อนกลับจวนไปหาหมอกระมัง!”
ฟางอวิ้นหรี่ตามองไปทางประตูจวน ก่อนเอ่ยอย่างเรียบเฉย
ตงฟางเฟยอวี่ได้ยินเช่นนั้นก็จ้องเขาลึก ๆ พี่สามของตนกระอักเลือดออกมาแล้ว ยังจะบอกว่าไม่มีอะไรอีกหรือ?
ฟางอวิ้นแตะถุงเก็บสมบัติข้างเอว ในมือพลันปรากฏกระจกสีทองกับศิลาวิญญาณสองก้อน เขาฝังศิลาวิญญาณลงในร่องบนกระจก จากนั้นประสานเคล็ดอาคมหนึ่งขึ้นแล้วซัดใส่ช่องว่างตรงขอบกระจก ก่อนใช้นิ้วเขียนตัวอักษรสองสามตัวลงบนผิวกระจก แล้วกดช่องว่างนั้นเบา ๆ ผิวกระจกพลันแผ่ระลอกคลื่นดุจผิวน้ำ ตัวอักษรบนกระจกค่อย ๆ เลือนหายไป
เมื่อทำทุกอย่างเสร็จ ฟางอวิ้นก็เก็บกระจกสื่อสารพันลี้ ก่อนหันไปมองตงฟางเฟยอวี่ที่ยืนอ้าปากตาค้างอยู่ข้าง ๆ แล้วเผยรอยยิ้มพลางกล่าวว่า