เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 227 วาจาคมดุจกระบี่
ฟางอวิ้นกับผู้บำเพ็ญอิสระอวี่หลิงต่างขับเคลื่อนศาสตราอาคมเหินฟ้า ออกเดินทางจากเมืองอวี่มุ่งไปยังเจียงโจวทางตะวันออกเฉียงเหนือ เขาอดด่าในใจไม่ได้ เจ้าผีเฒ่าผู้บำเพ็ญอิสระอวี่หลิงระแวดระวังเสียจริง ถึงกับไม่ใช้แสงเหินพาเขาบินไปด้วย ยังหาเหตุผลฟังดูดีมาอ้างว่าต้องประหยัดลมปราณแท้ไว้เพื่อช่วยล้างแค้นให้เขา
ความคิดเช่นนี้ของเขานับว่าประเมินอีกฝ่ายต่ำไป ในฐานะผู้บำเพ็ญอิสระ ผู้บำเพ็ญอิสระอวี่หลิงกว่าจะได้เป็นผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตก่อแก่นปราณก็ผ่านเล่ห์เหลี่ยมชิงไหวชิงพริบมานับไม่ถ้วน สังหารผู้บำเพ็ญเพียรมาแล้วก็มากมาย แม้จะถูกโอสถมังกรทะยานล่อลวงจริง แต่ความระแวดระวังในใจกลับไม่ได้ลดลงแม้แต่น้อย ตรงกันข้ามยังเพิ่มขึ้นอีกหลายส่วน
ฟางอวิ้นคิดในใจอย่างเสียดาย หากเข้าใกล้เจ้าผีเฒ่านี่ได้ เขามั่นใจว่าจะใช้ลมปราณแท้ระเบิดอีกฝ่ายให้แหลกเป็นผุยผงได้ในพริบตา โดยที่อีกฝ่ายไม่มีโอกาสขัดขืน