เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 226 หลอกลวงผู้บำเพ็ญอิสระอวี่หลิง
หลังฟางอวิ้นจ่ายศิลาวิญญาณชั้นกลางไป 1,500 ก้อน เซี่ยเจิ้งเหอก็หยิบยันต์สื่อสารออกมาจากถุงเก็บสมบัติ หนีบไว้ระหว่างปลายนิ้ว ร่ายเคล็ดอาคมแล้วกระซิบสองสามคำ ก่อนสะบัดข้อมือส่งมันออกไป
“ผู้อาวุโสเฉา บัวแก่นโลหิตน่าจะมาส่งในอีกหนึ่งชั่วยาม ถึงตอนนั้นท่านนำใบนี้ไปที่ศาลาคลื่นมรกตเพื่อรับสมุนไพรวิญญาณได้ขอรับ”
เซี่ยเจิ้งเหอหยิบกระดาษกับพู่กันออกมาอย่างคล่องแคล่ว เขียนลงไปหลายบรรทัด จากนั้นหยิบตราประทับทองคำออกมา กดลงบนกระดาษเบา ๆ
ฟางอวิ้นสังเกตเห็นว่าตราประทับทองคำนั้นเป็นศาสตราอาคมชิ้นหนึ่ง เมื่อครู่หลังเซี่ยเจิ้งเหอใส่พลังวิญญาณเข้าไป ภายในก็เปล่งประกายสีทองเรืองรอง ลวดลายบนตราแปรเปลี่ยนไป ก่อนจะกลายเป็นรูปเดียวกับที่ปรากฏบนกระดาษ
เขาเหลือบมองเซี่ยเจิ้งเหอที่ยิ้มประจบเสียเต็มหน้า ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเคยนึกเสียใจที่กลับมาสำนักเสินหยวนหรือไม่ อย่างไรเสีย การเป็นเจ้าเมืองอยู่ที่อำเภอชิงเล่อก็คงดีกว่ามาเป็นรองเถ้าแก่บ้าบออะไรที่นี่มากนัก