กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 217 ลูกดาวตกสุริยันแท้
กว่าหนึ่งเดือนต่อมา ในที่สุดฟางอวิ้นก็เดินออกมาจากห้องหลอมศาสตรา
เฉินเส้าหยาง หม่าโหว และเส้าจิ่ว ซึ่งกำลังบำเพ็ญอยู่ริมสระน้ำได้ยินเสียงเปิดประตู ต่างพากันลืมตาขึ้นแล้วมองไปทางนั้น ทว่าทั้งสามกลับสะดุ้งตกใจพร้อมกัน
ยามนี้ใบหน้าของฟางอวิ้นซีดเซียว ดูอิดโรยอย่างยิ่ง ดวงตาแดงก่ำไปด้วยเส้นเลือดฝอย ร่างกายดูผอมลงไปทั้งรอบ! แต่บนใบหน้ากลับมีรอยยิ้มตื่นเต้นสุดขีด ความยินดีฉายชัดออกมา ราวกับเพิ่งเกิดเรื่องดีงามเหลือเชื่อขึ้น
“เฉินเส้าหยาง ตอนนี้เวลาใดแล้ว? ข้าอยู่ในห้องหลอมศาสตรามานานเท่าไร?”