เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 210 โอสถชำระธุลี
ทางตะวันออกของเมืองเย่อิงมีคฤหาสน์หลังใหญ่แห่งหนึ่ง แบ่งเป็นสองส่วนคือด้านหน้าและด้านหลัง ในลานด้านหน้ามีแปลงปลูกวัตถุดิบโอสถ ต้นชา และพืชผักผลไม้ อีกทั้งยังมีคนอาศัยอยู่ห้าหกครัวเรือน ส่วนลานด้านหลังกลับพร่าเลือน ราวกับถูกหมอกบางปกคลุมจนมองภาพด้านในไม่ชัด
ความจริงแล้ว คนที่เคยมีโอกาสไปลานหลังต่างรู้ดีว่าข้างในไม่มีสิ่งใดพิสดาร เป็นเพียงแหล่งปลูกวัตถุดิบโอสถล้ำค่าอย่างโสม เห็ดหลิงจือ และเหอโส่วอู ทั้งยังเป็นที่อยู่ของ “ใต้เท้าฟาง” ผู้มีความสามารถสูงส่งและฝีมือเหนือสามัญ
ขณะนี้ “ใต้เท้าฟาง” ผู้นี้กำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ไท่ซือ สีหน้าเปี่ยมความอิ่มเอมใจ ข้างกายเขามีหญิงสาวรูปร่างงดงามอรชร อกอวบอิ่มได้รูป สะโพกผายกลมกลึง กำลังมองโอสถใสกระจ่างหนึ่งเม็ดในฝ่ามือ ใบหน้างามแดงระเรื่อเต็มไปด้วยความยินดี
“แค่ก! เฉินเส้าหยาง! ไปจับห่านตัวใหญ่มาสักตัว ให้พี่สะใภ้อาชิ่งตุ๋นให้ ช่วงนี้เจ้าฝึกเคล็ดวิชาเหน็ดเหนื่อยมาก ต้องบำรุงร่างกายเสียหน่อย จริงสิ จับไก่อ้วน ๆ มาอีกตัว ทำไก่ย่างไว้ต้อนรับแขกผู้มีเกียรติ!”