เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 209 ใจเมตตาของหมอ
“เปรี๊ยะ ๆ…”
เสียงประทัดคึกคักดังขึ้นทั่วเมืองเย่อิงไม่ขาดสาย เป็นธรรมเนียมประจำคืนส่งท้ายปีเก่าที่ทำให้สัตว์ร้ายเหนียนตกใจหนีไป ทุกคนจะได้ฉลองปีใหม่อย่างมีความสุข!
ก่อนหน้านี้ผู้คนในเมืองส่วนใหญ่เป็นผู้ลี้ภัย แม้แต่ข้าวยังแทบไม่มีจะกิน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการจุดประทัดฉลองปีใหม่ หลังจากมาอยู่เมืองเย่อิง ชีวิตความเป็นอยู่ก็ดีขึ้นเรื่อย ๆ ย่อมต้องซื้อประทัดมาจุดให้ครึกครื้น!
เพราะเสี่ยวลิ่วจื่อกับคนอื่น ๆ กำลังเก็บตัวก่อรากฐาน ฟางอวิ้นกลัวว่าหากลานหลังบ้านครึกครื้นเกินไปจะรบกวนพวกเขา จึงจัดงานเลี้ยงส่งท้ายปีไว้ที่ลานด้านหน้าแทน มีทั้งครอบครัวของหม่าโหวกับเส้าจิ่ว รวมถึงจ้าวซื่อและเกาต้าเฉียง ทำให้งานปีนี้คึกคักกว่าทุกปีที่ผ่านมา
ปีใหม่มาถึงตามกำหนด ฟางอวิ้นอายุครบ 19 ปีแล้ว