เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 193 เซียนหญิงลึกลับ
เมื่อชายฉกรรจ์วัยกลางคนเห็นลูกแก้วแสงสีเงินของอีกฝ่ายหลุดพ้นจากพันธนาการ ก็พลันตกตะลึงจนหน้าถอดสี เขาไม่สนใจสั่งการศาสตราอาคมกระบองเหล็กที่กำลังโจมตีอีกต่อไป รีบควบคุมกำแพงน้ำแข็งกับอินทรียักษ์สามตัวให้สกัดลูกแก้วแสงที่โหมเข้ามาอย่างดุดัน
ทว่าการแบ่งจิตไปควบคุมอาคมมากมายถึงเพียงนี้มิใช่เรื่องง่าย เพียงครู่เดียว หน้าผากของชายฉกรรจ์ก็มีเหงื่อเม็ดเล็กผุดขึ้น สีหน้าค่อย ๆ เผยความอ่อนล้าเกินกำลัง
สีหน้าของเขายิ่งย่ำแย่ลงไปอีก ขณะที่อีกฝ่ายควบคุมลูกแก้วแสงหกลูกพร้อมกับมีดบินและเชือกซึ่งเป็นศาสตราอาคมสองชิ้น ใบหน้ากลับยังคงสงบนิ่ง ไม่ตื่นตระหนก ทั้งยังรับมือได้อย่างสบายมือ
แม้รู้ดีว่าตนไม่ใช่คู่ต่อสู้ แต่ในใจชายฉกรรจ์ก็ยังมีความหวังริบหรี่ เขาเริ่มประสานมุทราร่ายมนตร์ สำแดงอิทธิฤทธิ์ของเคล็ดวิชาก่อรากฐานเพื่อสู้สุดชีวิตเป็นครั้งสุดท้าย!
“ตูม! ตูม! ตูม!”