เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 178 เพชฌฆาตโลหิตถูกกลืนกิน
“เอ๊ะ? เจ้าเด็กนั่นยังไม่ตาย! แต่กลิ่นอายของมันอ่อนแรงยิ่งนัก อยู่ทางทิศใต้ค่อนไปทางตะวันออก ห่างออกไป 50-60 ลี้ พวกเรารีบตามไปเร็ว!”
เพชฌฆาตโลหิตหลับตาสัมผัสอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตะโกนเสียงดังด้วยสีหน้าตื่นเต้น
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ผู้บำเพ็ญอิสระอวี่หลิงทั้งดีใจทั้งเดือดดาล สิ่งที่น่ายินดีคือเจ้าเด็กนั่นยังไม่ตาย ทั้งยังติดตามร่องรอยของมันได้ เขาจะได้สัตว์เลี้ยงวิญญาณชั้นยอดทั้ง 3 ตัว รวมถึงศิลาวิญญาณจำนวนมากที่อีกฝ่ายได้จากการขาย “โอสถคงโฉม” ในถุงเก็บสมบัติ ส่วนสิ่งที่ทำให้เดือดดาลคือเจ้านั่นหนีรอดไปได้อีกครั้งต่อหน้าต่อตาเขา นับเป็นความอัปยศอดสูอย่างยิ่ง!
“เคี๊ยก ๆ ๆ! เจ้าเด็กนั่นใช้วิชาลับเข้าไปในมิติต่างภพอีกแล้ว แสดงว่าบาดเจ็บหนักมาก พวกเราไปตอนนี้ก็ไปดักรออยู่ที่นั่นได้พอดี หวังว่าเจ้านั่นจะไม่ตายในมิติต่างภพเสียก่อน!”
“ศิษย์น้อง หากได้วิชามิติของมันมา อย่าลืมให้ศิษย์พี่ดูด้วยเล่า…”
“บัดซบ! นี่มันอะไรกัน… อ๊าก… เจ้าสิ่งนี้กำลังกลืนกินจิตวิญญาณของข้า… ศิษย์น้อง! รีบช่วย…”