เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 153 รวมยอดฝีมือ
หลังออกจากจวนอ๋องหลู่ ฟางอวิ้นก็ถอนหายใจในใจ คราวนี้เขาปฏิเสธคำชักชวนของอ๋องหลู่ไป ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะไม่พอใจหรือไม่
เขาเห็นตงฟางมู่เยว่ที่เดินอยู่ข้างกายเอาแต่ก้มหน้าเดิน ไม่พูดอะไร ดูเหมือนมีเรื่องหนักใจ จึงรู้สึกสงสัย กำลังจะเอ่ยถาม อีกฝ่ายก็หยุดฝีเท้าลงกะทันหัน
ฟางอวิ้น พี่สามเชิญเจ้าไปกินข้าวที่จวน เพราะอยากชักชวนเจ้าใช่หรือไม่?
ตงฟางมู่เยว่เงยหน้ามองฟางอวิ้น แล้วถามเสียงแผ่วเบา
ฟางอวิ้นเห็นแววทุกข์ใจในดวงตานาง ก็ชะงักอยู่กับที่ ใจพลันรู้สึกเจ็บปวดขึ้นมา
รู้จักกันมานานถึงเพียงนี้ เขาไม่เคยเห็นสีหน้าเช่นนี้ปรากฏบนใบหน้าของตงฟางมู่เยว่เลย
ฮ่า ๆ ท่านอ๋องหลู่มีความคิดเช่นนั้นจริง แต่ข้าบอกเขาไปแล้วว่าเมื่อรับรางวัลจากฝ่าบาท ข้าจะกลับเมืองเย่อิงไปเป็นเจ้าที่ดินรายใหญ่ พอเห็นว่าข้าไม่คิดก้าวหน้า เขาก็ไม่พูดเรื่องนี้อีก คงผิดหวังมากกระมัง!
ฟางอวิ้นเดินเข้าไปจับมือน้อย ๆ ของนาง บีบฝ่ามือเบา ๆ แล้วกล่าวด้วยท่าทางทะเล้น
แล้วพี่เจ็ดเล่า?