เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 148 อ๋องฉีและหงเหลียนท่านผู้ทรงธรรม
“เอ๊ะ? ท่านนี้คือ...?”
อ๋องฉีกวาดตามองคนทั้ง 4 ในห้อง ก่อนสายตาจะหยุดลงที่ฟางอวิ้น แล้วเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้ม
“ข้าน้อยฟางอวิ้น คารวะท่านอ๋องฉี!”
ฟางอวิ้นรีบลุกขึ้นยืน ประสานมือคารวะอย่างนอบน้อม
“ที่แท้เจ้าก็คือนายอำเภอฟาง ผู้ยึดนาวาเหินฟ้าอวิ๋นลู่และสร้างความดีความชอบใหญ่หลวง... เอ้อ ไม่สิ! ตอนนี้ควรเรียกผู้ว่าการมณฑลฟางแล้วกระมัง! ดี ไม่เลว! สมกับเป็นชายหนุ่มรูปงามสง่า!”
อ๋องฉีหัวเราะเสียงดังอย่างองอาจ สายตาที่มองฟางอวิ้นเปี่ยมด้วยแววชื่นชม ดูท่าจะถูกใจเขาไม่น้อย
“พี่ใหญ่! ข้ากำลังจะไปคารวะท่านที่ห้องส่วนตัวอยู่พอดี ท่านกลับมาก่อนเสียแล้ว เชิญนั่ง!”
ตงฟางเฟยอวี่ลุกขึ้น สีหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มยินดี พลางผายมือเชิญอ๋องฉีนั่งอย่างกระตือรือร้น
“พี่ใหญ่ เหตุใดท่านถึงมาทานอาหารที่หอติ่งเซียงด้วยเล่า คนบางคนมิใช่พูดอยู่บ่อย ๆ หรือว่าจะอดอาหารบำเพ็ญเพียรไปนาน ๆ?”