เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 147 มารยาทตอบแทน
“พี่ไห่ถัง ไม่ได้พบกันพักหนึ่ง ดูเหมือนท่านจะงดงามขึ้นอีกแล้วนะ!”
ตงฟางมู่เยว่หัวเราะเสียงหวาน ก้าวเข้าไปคล้องแขนมู่หรงไห่ถังแล้วกล่าวยิ้ม ๆ
“รูปโฉมของไห่ถังเป็นเพียงดอกหลิวที่ร่วงโรย เมื่ออยู่ต่อหน้าความงามล่มแคว้นขององค์หญิงเก้า ก็อดละอายจนแทบไม่มีที่ยืนไม่ได้”
“ท่านนี้คงเป็นคุณชายฟาง ผู้ทำลายผู้บำเพ็ญเพียรแห่งแคว้นวารีมรกต และยึดนาวาเหินฟ้าอวิ๋นลู่มาได้กระมัง? ข้าน้อยมู่หรงไห่ถัง เป็นเถ้าแก่ของหอติ่งเซียง นานแล้วที่ได้ยินชื่อเสียงของท่าน วันนี้ได้พบ ย่อมสมเป็นยอดคนผู้มีบุคลิกโดดเด่น!”
มู่หรงไห่ถังยิ้มให้ตงฟางมู่เยว่เล็กน้อยก่อน สายตาหยุดอยู่บนตัวฟางอวิ้นครู่หนึ่ง แล้วค่อยยอบกายคำนับ เสียงของนางนุ่มนวลอ่อนหวานและไพเราะอย่างยิ่ง ฟังแล้วชวนให้รู้สึกสบายใจอย่างบอกไม่ถูก
“ที่แท้คือเถ้าแก่มู่หรง เสียมารยาทแล้ว ๆ!”
ฟางอวิ้นยิ้มแล้วประสานมือคารวะมู่หรงไห่ถัง กล่าวตอบอย่างสุภาพ