เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 142 พบกัน
“ไม่รู้ว่าเจ้าฟางอวิ้นจอมขี้เกียจนั่น เมื่อใดถึงจะมาที่เมืองอวี่เข้าเฝ้าเสด็จพ่อ!”
“ฮึ! กล้าปฏิเสธคำเชิญแสนหวังดีของข้า รอเขามาถึงเมืองหลวงเมื่อไร ข้าจะจัดการให้เขาได้เห็นดีแน่!”
ตงฟางมู่เยว่นั่งอยู่บนหลังเสี่ยวชี กอดคอมันไว้เพื่อบังคับทิศทาง พลางทำปากยื่นกล่าวอย่างขุ่นเคือง
เสี่ยวหง สาวใช้ที่นั่งอยู่ด้านหลัง ได้ยินเช่นนั้นก็อดยกมือปิดปากแอบหัวเราะไม่ได้ องค์หญิงเอ่ยถึงคนผู้นั้นอีกแล้ว
ขณะเดียวกัน นางก็ยิ่งอยากรู้อยากเห็นฟางอวิ้น ผู้ถูกองค์หญิงตั้งฉายาไว้มากมาย ทั้ง “เจ้าคนเหม็นหน้า” “เจ้าคนขี้เกียจ” และ “เจ้าคนเลว”
ตกลงแล้วเขาเป็นคนเช่นไรกัน ถึงทำให้องค์หญิงผู้เลอโฉมและหยิ่งทระนงของพวกนางคิดถึงไม่รู้วายเช่นนี้!
เสี่ยวหงกับสาวใช้คนสนิทขององค์หญิงอีกหลายคนแอบพูดคุยเรื่องนี้กันอยู่หลายครั้ง พวกนางต่างลงความเห็นว่า คนที่ชื่อฟางอวิ้นผู้นี้จะต้องหล่อเหลาและสง่างามเป็นแน่ บางทีอาจด้อยกว่าท่านอ๋องซิ่นเพียงเล็กน้อยเท่านั้น!