เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 141 การยอมรับ
จวนอ๋องหลู่อยู่บริเวณตอนกลางของเขตตะวันออก ห่างจากจวนอ๋องซิ่นของตงฟางเฟยอวี่ไปสิบกว่าคฤหาสน์
แม้ตัวอาคารจะมีรูปแบบเดียวกัน แต่จวนอ๋องหลู่ใหญ่กว่าจวนอ๋องซิ่นเกินครึ่ง เรื่องนี้แสดงให้เห็นถึงความแตกต่างด้านฐานะของทั้งสองคนตอนที่ได้รับแต่งตั้งเป็นอ๋องได้อย่างชัดเจน
รถม้าคันใหญ่หรูหราสองคันหยุดลงหน้าประตูจวน คนขับรถม้ากระโดดลงมาอย่างคล่องแคล่ว ก่อนก้าวปราดไปหายามที่หน้าประตู
พี่น้องฝาแฝดกับชายชราผมขาวทยอยลงจากรถม้าคันหน้า ขณะเดียวกันท่านอ๋องหลู่กับหญิงงามเย็นชาก็กระโดดลงจากรถม้าคันหลังตามกันมา
ตามคำสั่งของคนขับรถม้า ยามหลายคนหน้าประตูเปิดประตูใหญ่ของจวนอ๋องหลู่ไว้แล้ว ทั้งหมดจึงเดินเข้าไปพร้อมกัน
“ท่านอ๋อง ข้ากับศิษย์ขอตัวลาก่อน!”
“ได้ ผู้อาวุโสอวี่หลิง เชิญตามสบาย!”
ที่หน้าอาคารศาลาแห่งหนึ่งทางตะวันออกของจวน ชายชราผมขาวกล่าวลาท่านอ๋องหลู่ จากนั้นพาพี่น้องฝาแฝดเข้าไปด้านใน