เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 112 เด็กสาวกับสุนัข
“นี่! พวกมันเป็นสุนัขที่เจ้าเลี้ยงไว้หรือ?”
เสียงสตรีใสกังวานไพเราะสายหนึ่งดังเข้าหูฟางอวิ้น น้ำเสียงแจ่มใสแฝงความหยิ่งผยอง ฟังดูก็รู้ว่าเป็นเด็กสาวอายุยังน้อย เพียงแต่วาจามีแววเอาแต่ใจอยู่บ้าง
ฟางอวิ้นแสร้งทำเป็นตกใจ เงยหน้าขึ้น สีหน้าเต็มไปด้วยความลนลาน พลางลอบสำรวจคนทั้งสามเบื้องหน้า
ทั้งสามเหยียบไม้บรรทัดเหล็กอยู่ใต้เท้า ชายหนุ่มทางซ้ายมีท่วงท่าสง่าผ่าเผย สวมชุดยาวสีขาวที่พลิ้วไหวไปตามลม ตรงชายเสื้อปักลายเมฆอย่างประณีต คิ้วกระบี่พาดเฉียงเข้าจอน ดวงตาลุ่มลึกประหนึ่งดวงดาว หน้าตาหล่อสำอางเช่นนี้ช่างคล้ายคลึงกับบุคลิกของตงฟางเฟยอวี่อยู่หลายส่วน ฟางอวิ้นจึงรู้สึกไม่ชอบหน้าคนผู้นี้ขึ้นมาทันที
ตรงกลางเป็นเด็กสาวรูปร่างอรชร อายุราวสิบห้าสิบหกปี นางสวมชุดสีแดงเพลิง ผิวพรรณเนียนผ่องดุจหยกขาว งดงามสดใสดุจบุปผา ดวงตากลมโตทั้งสองจับจ้องฟางอวิ้นไม่กะพริบด้วยความอยากรู้อยากเห็น