เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 107 โอสถคงโฉม
นิยายเรื่องนี้แปลจบแล้ว คุณกำลังฟังนิยายเสียงโดย ม่านจันทร์พันมายา เพียงสมัครสมาชิกในเว็บแล้วกดซับสะไครท์รายเดือน 100 บาท ก็สามารถฟังและอ่านนิยายทั้งหมดของเราได้ทุกเรื่อง สมัครได้ที่เว็บ ink realm
ค่ายฝึกทหารอาสาทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองเย่อิงเพิ่งขยายพื้นที่เสร็จไม่นาน มีเนื้อที่ถึงสิบกว่าหมู่
ภายในลานมีทหารอาสาหลายร้อยคนนั่งขัดสมาธิอยู่เต็มไปหมด คนส่วนใหญ่กำลังบำเพ็ญเพียร บางคนก็จับกลุ่มกระซิบกระซาบพูดคุยกัน
พวกเขาจะมาบำเพ็ญเพียรที่สนามฝึกก็ได้ หรือจะฝึกอยู่ที่บ้านก็ได้เช่นกัน ไม่มีข้อกำหนดตายตัว เพราะแต่ละคนต่างมีธุระต้องทำ
คนเหล่านี้ล้วนเป็นแรงงานฉกรรจ์ในเมือง ก่อนเป็นทหารอาสา ส่วนใหญ่หาเลี้ยงชีพด้วยการทำนา ปกติจึงมีเวลาว่างมาก
นับแต่เข้าร่วมเป็นทหารอาสา พวกเขาก็ใช้เวลาว่างนอกเหนือจากการทำนาไปกับการบำเพ็ญเคล็ดวิชา หวังจะนำหน้าคนอื่นและได้เป็นหัวหน้าหน่วยย่อย
ทุกคนอาศัยอยู่ในเมืองเดียวกัน บำเพ็ญเพียรด้วยกันทุกวัน พบหน้ากันอยู่เสมอ การได้เป็นหัวหน้าหน่วยย่อยย่อมมีหน้ามีตา ทั้งยังมีลูกน้องให้สั่งการ
ที่สำคัญกว่านั้นคือ หัวหน้าหน่วยย่อยมีเบี้ยหวัดเดือนละ 3 ตำลึงเงิน นี่ไม่ใช่เงินจำนวนน้อยเลย!