เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 75 ชนะอย่างบอบช้ำสาหัส
ฟางอวิ้นเห็นว่าโล่เหล็กชาดมีพลังป้องกันน่าทึ่ง จึงคลายใจลงเล็กน้อย ขณะเดียวกันก็ใช้จิตสัมผัสกวาดตรวจรอบด้านไม่หยุด เพื่อค้นหาร่องรอยของพระธุดงค์ เมื่อระบุตำแหน่งอีกฝ่ายได้ เขาจะหนีฝ่าวงล้อมไปโดยไม่ลังเล
ทว่า ฟางอวิ้นสัมผัสคลื่นพลังวิญญาณรอบตัวไม่ได้แม้แต่น้อย พระธุดงค์ราวกับหายตัวไปจริง ๆ
ศาสตราอาคมของสตรีชุดเหลืองโจมตีไม่สำเร็จเสียที แต่นางกลับไม่เร่งร้อน บางครั้งก็ปล่อยคมมีดวายุสีเขียวรูปจันทร์เสี้ยวออกมาฟาดใส่โล่เหล็กชาด
ขณะที่ฟางอวิ้นกำลังจนปัญญา เสี่ยวหวงกับเสี่ยวเฮยก็พลันวิ่งแยกกันไปข้างลำตัวเขา แล้วกระโจนเข้าใส่อากาศห่างออกไปราวสิบกว่าจั้ง!
เสียงกรีดร้องโหยหวนดังมาจากกลางอากาศเข้าหูฟางอวิ้น เสี่ยวหวงกับเสี่ยวเฮยช่วยกันกัดอะไรบางอย่างไว้ แล้วส่ายหัวฉีกกระชากไม่หยุด
“หวงหลิง! รีบช่วยข้า! สุนัขสองตัวนี้ไม่ธรรมดา ถึงกับแก้มหาวิชาแปลงกายของข้าได้!”
ขณะนั้น ลูกบอลแสงสีเขียวคล้ำค่อย ๆ ปรากฏขึ้นในปากของสุนัขทั้งสอง เสียงร้องตื่นตระหนกของพระธุดงค์ดังออกมาจากข้างใน
สตรีชุดเหลืองเห็นสถานการณ์เช่นนี้ ใบหน้าก็เผยความตื่นตะลึง
มหาวิชาแปลงกายไร้รูปร่างไร้ร่องรอย สามารถปล่อยการโจมตีทางจิตวิญญาณในระยะใกล้ ทำให้ศัตรูเสียสติไปชั่วขณะได้