เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 74 ผู้ไล่ล่า
“หากเป็นเช่นนั้น เรื่องที่สมาคมโลหิตเหล็กแย่งชิงคัมภีร์แก่นวิชาหลอมศาสตราก็พออธิบายได้แล้ว เป็นไปได้มากว่าสำนักผู้บำเพ็ญเซียนที่ร่วมมือกับพวกเขาต้องการสิ่งนี้”
ฟางอวิ้นได้ยินหวงซือหย่วนกล่าวเช่นนั้นก็พยักหน้า พลางครุ่นคิดอย่างมีแง่คิด
ทันใดนั้น ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นในใจเขา สำนักผู้บำเพ็ญเซียนที่ร่วมมือกับสมาคมโลหิตเหล็ก หรือว่าจะเป็นสำนักเมฆาทมิฬหรือลัทธิมารโลหิตกันแน่?
“ที่นี่อยู่ต่อไม่ได้ สมาคมโลหิตเหล็กหาตัวเจ้าเจอได้เร็วเพียงนี้ แสดงว่าในเมืองมีหูตาของพวกมันอยู่ทั่ว พวกเรารีบออกเดินทาง ไปให้พ้นนครเมฆขาวโดยเร็วเถิด”
ฟางอวิ้นครุ่นคิดเล็กน้อย แล้วกล่าวเสียงเรียบ
เขาสะบัดมือ เรียกกระบี่ครามอาคมออกมาแล้วเหยียบขึ้นไปอย่างมั่นคง เมื่อหวงซือหย่วนขึ้นนั่งเรียบร้อย กระบี่บินก็ทะยานขึ้นฟ้า หายลับเข้าไปในหมู่เมฆอย่างรวดเร็ว
หลังฟางอวิ้นกับหวงซือหย่วนจากไปได้ไม่นาน แสงสายหนึ่งสีแดงกับอีกสายสีทองก็พุ่งมาจากท้องฟ้าไกล ๆ อย่างรวดเร็ว พริบตาเดียวก็มาถึงเหนือคฤหาสน์ จากนั้นร่างสองร่างก็กระโดดลงมาจากกลางอากาศ
คนหนึ่งเป็นพระธุดงค์ที่มีเนื้อเต็มหน้า หน้าอกเปิดเปลือย เผยให้เห็นขนดำหยิกหย็อง ส่วนอีกคนเป็นสตรีวัยกลางคนสวมชุดเหลือง รูปร่างอวบอัดอย่างยิ่ง แต่หน้าตาธรรมดาสามัญ