เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 68 คัมภีร์แก่นวิชาหลอมศาสตรา
ฟางอวิ้นไม่ได้กลับไปยังโรงเตี๊ยมที่ตนพักอยู่ แต่ตรงออกจากเมืองไป แล้วขับเคลื่อนกระบี่ครามอาคมเหินไปในทิศทางหนึ่ง
ราวหนึ่งก้านธูปต่อมา เขาร่อนลงบนพื้นที่โล่งกว้างแห่งหนึ่งกลางป่า แล้วปล่อยเสี่ยวหวงกับเสี่ยวเฮยออกมา
พวกมันดูคล้ายจะชินกับชีวิตเช่นนี้แล้ว พอออกมาก็ขยับร่างกายไปมา พลางมองสำรวจรอบด้าน
ฟางอวิ้นนำแปลงสมุนไพรออกจากกระบอกวิเศษทีละแปลง รดน้ำให้ แล้วเก็บกลับเข้าไป
ตอนนี้เขามีแปลงสมุนไพรสามสิบถึงสี่สิบหมู่ ปลูกวัตถุดิบโอสถหลากหลายชนิด ส่วนใหญ่เก็บไว้ในเรือนที่เมืองเย่อิง ภายในกระบอกวิเศษมีแปลงสมุนไพรราวสิบหมู่ ซึ่งปลูกวัตถุดิบโอสถล้ำค่าที่มีอายุสูงไว้ทั้งนั้น
น่าเสียดายที่ความแข็งแกร่งของจิตสัมผัสเขาในตอนนี้ยังไม่พอจะรดน้ำแปลงสมุนไพรมากมายเช่นนี้ภายในกระบอกวิเศษได้ จึงต้องทำเรื่องนี้ทุกหนึ่งหรือสองวัน
หลังรดน้ำแปลงสมุนไพรทั้งหมดแล้ว ฟางอวิ้นเห็นว่ากลับเข้าเมืองไปก็ไม่มีธุระอะไร จึงหาที่เนินเขาเล็ก ๆ ในละแวกนั้น กลืนโอสถมหาวิญญาณเม็ดหนึ่ง แล้วนั่งสมาธิบำเพ็ญเคล็ดวิชา
“โฮ่ง!”
ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าใด เสี่ยวหวงที่นอนหมอบอยู่ข้างฟางอวิ้นพลันลุกขึ้น ส่งเสียงเห่าเบา ๆ