กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 67 รับโอสถ ณ ที่ว่าการ
ฟางอวิ้นมองยามที่ยืนหน้าไร้อารมณ์ตรงหน้า แล้วก้มมองป้ายคำสั่งในมือ ความมั่นใจที่พองโตพลันหดแฟบลง เขาเริ่มสงสัยแล้วว่าป้ายนี้มีน้ำหนักมากเพียงใด
“เจ้าหนู เจ้าเมืองมีราชการรัดตัว งานมากมายจนแทบไม่มีเวลาพัก ไม่ใช่ว่าใครจะเข้าพบก็ได้ หากส่งคนไปแจ้งตามใจชอบแล้วทำให้ท่านผู้เฒ่าโกรธขึ้นมา พวกเรารับผิดชอบไม่ไหวหรอก ถ้าเจ้ามีธุระสำคัญจริง ๆ พวกเราก็พอจะเสี่ยงถูกใต้เท้าลงโทษ ช่วยเจ้าเข้าไปแจ้งให้ได้ แต่ทว่า…”
ยามอีกคนเดินเข้ามา เหลือบมองป้ายคำสั่งในมือฟางอวิ้น แล้วเอ่ยด้วยสีหน้าเป็นมิตร
ทั้งสองประสานงานกันอย่างรู้ใจ คนหนึ่งรับบทคนร้าย อีกคนรับบทคนดี อาศัยกลนี้ขูดรีดผู้คนที่มาทำธุระ ณ ที่ว่าการไปไม่น้อย