เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 63 ผลงานความชอบ
เมื่อไม่มีตงฟางมู่เยว่ ภูเขาเซียนก็กลับคืนสู่ความสงบอย่างที่เคยเป็น
ฟางอวิ้นไม่ได้รู้สึกดีใจนัก กลับไม่ค่อยชินอยู่บ้าง บางครั้งยังมีความคิดหนึ่งผุดขึ้นในใจว่า หากตงฟางมู่เยว่อยู่ต่อได้ก็คงดี
ทว่าเขาสลัดความคิดฟุ้งซ่านเหล่านั้นทิ้งไปอย่างรวดเร็ว แล้วทุ่มเทสมาธิทั้งหมดให้กับการฝึกเคล็ดวิชาเก้าตะวัน เพราะตอนนี้การเพิ่มพูนพลังสำคัญที่สุด
หนึ่งเดือนหลังตงฟางมู่เยว่จากไป พลังของเสี่ยวหวงก็มาถึงหลอมปราณขั้นที่เก้า และให้กำเนิดลูกหมาตัวหนึ่ง
ฟางอวิ้นทั้งดีใจทั้งผิดหวัง ลูกตัวเดียวก็น้อยเกินไปแล้ว!
ต้องรู้ว่า ต้าหวงออกลูกครอกหนึ่งได้เจ็ดแปดตัว ครั้งที่น้อยที่สุดก็ยังมีสี่ตัว
ลูกหมาตัวนี้มีเพียงขาทั้งสี่กับหางที่เป็นสีดำ ส่วนอื่นของร่างกายล้วนเป็นสีเหลือง
สีเช่นนี้ทำให้ฟางอวิ้นตั้งชื่อให้มันลำบาก เขาคิดอยู่ติดกันสามวันก็ยังนึกชื่อที่พอใจไม่ออก
ประจวบกับเสี่ยวลิ่วจื่อขึ้นเขามาแลกเปลี่ยนเคล็ดลับการใช้อาคมกับเขา จึงช่วยคิดชื่ออย่าง “เหยียบหมึก” “วั่งไฉ” และ “หยวนเป่า” ให้หลายชื่อ