เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 62 ประโยชน์อันน่าอัศจรรย์ของโอสถโลหิตวิญญาณ
เมื่อเห็นผู้อาวุโสหลู่ทำชั่วตอบแทนคุณ ทั้งยังด่าทอตน ฟางอวิ้นก็โกรธมาก ตัดสินใจว่าต่อไปจะไม่เปิดโอกาสให้ศัตรูพูดคำสั่งเสียอีก
เขาค้นของบนตัวผู้อาวุโสหลู่จนเกลี้ยง จากนั้นปล่อยลูกไฟเผาศพจนกลายเป็นเถ้าถ่าน
ฟางอวิ้นมองร่องลึกเป็นแนวบนพื้นซึ่งเกิดจากปราณดาบของตน ในใจก็รู้สึกหวาดหวั่นขึ้นมา หากเสี่ยวหวงกับเสี่ยวเฮยไม่ได้กินโครงกระดูกสีเลือดเข้าไปทันเวลา ผลการต่อสู้ครั้งนี้คงยากจะคาดเดา อีกทั้งตามที่ผู้อาวุโสหลู่บอก เนื่องจากพลังปราณบาดเจ็บสาหัส เขาจึงแสดงพลังออกมาได้ไม่ถึงครึ่ง
ผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตก่อรากฐาน ช่างน่ากลัวถึงเพียงนี้!
มองเช่นนี้ หากไม่ได้วางแผนกำจัดชายหน้าป่านั่น เขาคงมีโอกาสตายด้วยน้ำมืออีกฝ่ายสูงมาก
ฟางอวิ้นตระหนักว่า ไม่ว่าจะเป็นวิถียุทธ์หรือวิถีเซียน เขาก็ยังมีความรู้เพียงครึ่ง ๆ กลาง ๆ รับมือคนที่พลังต่ำอย่างมหาราชเวหาครามกับเฉาอี้เทียนได้สบาย แต่พอเจอผู้อาวุโสตระกูลเฉาหรือผู้อาวุโสหลู่ที่เป็นยอดฝีมือ ก็จะรู้สึกว่ารับมือไม่ไหวอยู่บ้าง
เขาครุ่นคิดอยู่นาน เห็นว่าปัญหาเหล่านี้มีสาเหตุหลักจากการไม่มีอาจารย์คอยชี้แนะ อาศัยตนเองคลำทางมาตลอดทีละก้าว จึงไม่อาจแสดงพลังที่แท้จริงของขอบเขตราชันยุทธ์ออกมาได้
“ฟางอวิ้น รีบมานี่เร็ว! เสี่ยวหวงดูแปลก ๆ เหมือนกำลังจะคลอดลูกหมาหรือเปล่า?”