กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 332
ผ่านไปครู่หนึ่ง คิงส์ลีย์ก็มาถึงจุดที่เย่ลี่เหรินอยู่
ระหว่างทางเขาสังเกตภูมิประเทศโดยรอบด้วย เดิมทีคิดว่าเป็นแค่หุบเขาแคบ ๆ แต่เมื่อผ่านเส้นทางหนึ่งไป พื้นที่ตรงหน้ากลับเปิดโล่งขึ้นอย่างฉับพลัน ที่ราบกว้างใหญ่ปรากฏขึ้นตรงหน้า
จากนั้นก็เห็นร่างของเย่ลี่เหรินกับพวกพ้อง
“ใต้เท้า ตรงนี้มีร่องรอยอยู่บ้าง ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด น่าจะเป็นหลักฐานว่าเผ่ามนุษย์เคยตั้งค่ายพักที่นี่ ตรงนั้นยังมีร่องรอยก่อไฟด้วย…” เย่ลี่เหรินตอบ น้ำเสียงกระตือรือร้น สีหน้ามีแววตื่นเต้น
คิงส์ลีย์เดินตามเย่ลี่เหรินไปดูแล้วตื่นเต้นมากเช่นกัน “พวกเขาเคยอยู่ที่นี่ ตอนนี้ไปที่ไหนแล้ว มีร่องรอยไหม?”
“มีรอยเท้าไปทั้งสี่ทิศ ดูเหมือนพวกเขาแยกย้ายจากไปคนละทาง แถมยังรีบร้อนด้วย” เย่ลี่เหรินวิเคราะห์จากร่องรอย
“แถวนี้มีร่องรอยของเผ่ามนุษย์ไหม?”
“ไม่มี”
คิงส์ลีย์ฟังแล้วไม่รู้ว่าควรดีใจหรือผิดหวัง