กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 331
เทย์เลอร์ไม่ได้ใส่ใจคนตัวเล็กอย่างคิงส์ลีย์เป็นพิเศษ หลังสั่งการอย่างขอไปทีแล้วก็พาคนจากไป
เมื่อมองแผ่นหลังของเขาที่เดินจากไป แววตาของคิงส์ลีย์ก็เปี่ยมด้วยความเลื่อมใส
“เขาคือ…?” เย่ลี่เหรินถามอย่างระมัดระวัง “ดูเหมือนมีตำแหน่งสูงมาก”
“แม่ทัพเทย์เลอร์ หนึ่งในสามแม่ทัพผู้ก่อตั้งอาณาจักรก็อบลิน ตอนนี้บัญชาการนักรบก็อบลินหนึ่งในสามของอาณาจักร” คิงส์ลีย์กล่าว “ถ้าได้รับความชื่นชมจากเขา อนาคตของฉันก็ไม่ต้องกังวลแล้ว ภารกิจสำคัญขนาดนี้ที่ได้มาครั้งนี้ก็คุ้มกับสิ่งที่ฉันทุ่มเทไปไม่น้อย” รวมถึงขวานชั้นดีระดับเขียวเล่มนั้นด้วย
คิดได้เช่นนั้น คิงส์ลีย์ก็หันมองเย่ลี่เหริน “ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ลืมนายหรอก ตั้งใจทำงานให้ฉันดี ๆ สิ่งที่ฉันมี วันหน้านายก็ต้องมีเหมือนกัน”
นี่ถือเป็นการส่งสัญญาณให้เย่ลี่เหรินแล้ว
เย่ลี่เหรินเข้าใจความหมายของคิงส์ลีย์ดี จึงยิ้มอย่างใสซื่อ “ผมจะติดตามใต้เท้าอย่างเต็มที่”
คิงส์ลีย์ส่งสายตาชื่นชมให้เย่ลี่เหริน ราวกับบอกว่าเด็กคนนี้สอนได้
ในตอนนั้นเอง เย่ลี่เหรินพลันนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงเอ่ยว่า “ใต้เท้ามั่นใจหรือว่าจะได้เลื่อนตำแหน่งเร็ว ๆ นี้? จะมีเรื่องไม่คาดคิดเกิดขึ้นไหม”