บทที่ 317

บทที่ 317

หลังรู้จุดประสงค์หลักของกองกำลังแล้ว หูไป๋กับคนอื่น ๆ ก็ไม่พูดเรื่องทำหน้าที่เป็นทัพหน้าอีก ต่างพากันตามหลังผู้นำเผ่ามอร์แกนกับสิงหมิงต๋าอย่างสงบเสงี่ยม

ตอนนี้พวกเขายังไม่รู้สถานการณ์ที่ชัดเจน ถึงเวลาถูกขอให้ทำอะไร พวกเขาก็แค่ทำตามนั้น

ส่วนหูไป๋ก็ตามติดอยู่ข้างกายสิงหมิงต๋า

เขารู้อยู่ก่อนแล้วว่า ในบรรดานายทหารระดับสูงไม่กี่คนของนครชิงอวิ๋น สิงหมิงต๋าเก่งที่สุดแน่นอน

สิ่งที่เก่งไม่ใช่กำลัง แต่เป็นความสามารถในการวางแผนและควบคุมสถานการณ์ในสนามรบ

เรื่องนี้ดูได้จากผลการประลองทีมในสนามฝึกทหารที่ท่านบาร์ตกับท่านอาลี่ซือพากองกำลังมาประลองกับสิงหมิงต๋า

อีกทั้งเขายังสืบรู้มาเลียบ ๆ เคียง ๆ ว่าทหารส่วนใหญ่ในเขตปกครองเคยเป็นลูกน้องของสิงหมิงต๋า เขาจึงเดาได้แล้วว่าสิงหมิงต๋าต้องเคยผ่านการฝึกทหารอย่างเป็นระบบ และในใจก็แอบแต่งประวัติลึกลับให้สิงหมิงต๋าไปเรียบร้อย

ต้องบอกว่าในระดับหนึ่ง เขาเดาถูกจริง ๆ