บทที่ 295

บทที่ 295

เมื่อสายสืบที่เมืองชิงอวิ๋นของเมืองหลวงได้ยินข่าวลือเหล่านี้ ก็รีบส่งข่าวกลับไปอย่างไม่รอช้า

พวกเขารู้ดีกว่าคนอื่นว่าครั้งนี้เมืองหลวงกับนครชิงอวิ๋นไม่ได้สู้รบกัน แต่ข่าวที่แพร่ออกมากลับทำให้พวกเขาตกใจ

เพราะพวกสายสืบไม่เคยได้ยินคำพยากรณ์เหล่านี้มาก่อน แม้แต่ในเมืองหลวงก็ไม่เคยได้ยิน แต่กลับแพร่สะพัดในนครชิงอวิ๋นเพียงเพราะการเคลื่อนไหวเล็ก ๆ ของเมือง เบื้องหลังอาจมีใครจัดฉากอยู่ก็ได้ หรืออาจมีคนใกล้ชิดขุนนางทำข่าวรั่วออกมาจริง ๆ

พวกเขารู้ดีว่าเมื่อความลับแพร่งพรายออกไป อีกไม่นานมันก็จะไม่เป็นความลับอีก

พวกเขาเพิ่งส่งข่าวกลับไป คนที่คอยจับตาดูก็รายงานเรื่องนี้ให้ผู้มีอำนาจระดับสูงของนครชิงอวิ๋นทราบทันที

ผู้ที่ได้รับข่าวคือจี้ซิวเหวิน พอได้ฟังลูกน้องเล่าว่าคำพยากรณ์เหล่านี้กำลังค่อย ๆ แพร่ไปทั่วเขตปกครอง มุมปากเขาก็ยกขึ้นเล็กน้อย

“คนพวกนั้นทำได้ไม่เลว จังหวะเหมาะพอดี” จี้ซิวเหวินพูดกับยูลิสซีส

ใช่แล้ว แผนนี้เป็นแผนที่เขาหารือร่วมกับยูลิสซีสและคนอื่น ๆ

อย่างไรเสีย ครั้งนี้ก็เป็นโอกาสดีจริง ๆ หากรอให้เรื่องแพร่ไปทีหลังคงไม่ทันการณ์