บทที่ 214 ความรู้สึกมีความสุข

บทที่ 214 ความรู้สึกมีความสุข

จากนั้นสิงหมิงต๋าก็สั่งให้ทั้งขบวนเดินทางต่อไปยังเขตปกครองแห่งถัดไปตามแผนเดิม

ก็อบลินที่เหลืออยู่ต่างสงสัยอยู่บ้างว่าฮิลล์กับพวกหายไปไหน แต่ส่วนใหญ่ก็ไม่กล้าถาม

อีกอย่าง ช่วงสองวันนี้มนุษย์เหล่านี้ก็จัดหาอาหารดี ๆ น้ำดื่มดี ๆ และที่พักดี ๆ ให้พวกเขา ก็อบลินส่วนใหญ่จึงไม่คิดมากแล้ว

อย่างไรเสีย ชีวิตตอนนี้ทั้งสบายและดีกว่าแต่ก่อน พวกเขาพอใจแล้ว

**

อีกด้านหนึ่ง ฮิลล์กำลังมุ่งหน้าไปยังค่ายพร้อมกับเซวีและพวกอีกหลายคน

ระหว่างทาง เซวีเห็นว่ามีแต่พวกเดียวกัน แถมยังเป็นก็อบลินทั้งหมด จึงอดถามฮิลล์ไม่ได้ว่า “ที่นี่ไม่มีคนอื่นเลย ถ้าพวกเราหนีไป พวกเขาก็ไม่รู้ใช่ไหม?”

ที่เซวีเลือกตามฮิลล์มา ก็เพราะตอนนั้นฮิลล์คิดจะหนีไม่ใช่หรือ? ตอนนี้โอกาสอยู่ตรงหน้าแล้ว เขายากจะทำเป็นมองข้ามไปได้จริง ๆ

อิสรภาพกำลังกวักมือเรียกพวกเขาอยู่!