บทที่ 213

บทที่ 213

【216】ผลประโยชน์ต้องมาก่อน

หลู่เต๋อหวยพาฟาสต์กับพวกกลับไปยังจุดตั้งค่ายเดิม ร่องรอยที่พวกเขาทิ้งไว้ยังอยู่ครบ พอถึงที่ก็เริ่มกางกระโจมขึ้นมาบ้าง

ตอนสร้างที่พัก หลู่เต๋อหวยกับคนอื่น ๆ ไม่ต้องลงมือเองเลย พวกก็อบลินกับทาสก็ลุกขึ้นทำงานกันเอง

พวกเขารู้กาลเทศะดี เปลี่ยน “นายท่าน” แล้ว หากไม่ทำงานก็จะไม่ได้อาหาร

แล้วจะหนีไปไหนได้?

ในเมื่อชะตาก็เหมือนกัน จะเสี่ยงหนีไปทำไม

ก่อนหน้านี้ฟาสต์คงชื่นชมทาสที่รู้จักกาลเทศะพวกนี้ แต่ตอนนี้ตัวเองกลับกลายเป็นนักโทษ มองสิ่งของที่เคยเป็นของตัวเองเชื่อฟังคนอื่น ความรู้สึกนี้ช่างอัดอั้นน่าหงุดหงิดจริง ๆ

หลู่เต๋อหวยกับคนอื่น ๆ มองท่าทีที่ยอมจำนนของคนเหล่านี้แล้วรู้สึกสะเทือนใจอยู่บ้าง แต่เพื่อไม่ให้ข้อมูลรั่วไหลมากเกินไป พวกเขาทำได้แค่ปล่อยให้เหล่าทาสลงมือทำงาน

ไม่นาน กระท่อมเรียบง่ายหลายหลังก็ผุดขึ้นตรงนั้น แม้จะไม่ได้ดีมาก แต่อย่างน้อยก็กันลมให้ความอบอุ่นได้