กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 196 ภายนอกดูรุ่งเรือง แต่ภายในกลับกลวงเปล่า จริง ๆ!
“อาหารเลิศรสของเมืองชิงอวิ๋นสมคำร่ำลือจริง ๆ”
“นี่คือเค้กครีมที่คนพวกนั้นพูดถึงหรือ? เนื้อเนียนนุ่มจริงด้วย”
“น้ำผลไม้นี่อร่อยกว่าเยอะ ที่เมืองหลวงมีขุนนางหลายคนลองคั้นผลไม้สดแล้วเติมน้ำตาลกันแล้ว แต่พอดื่มก็ยังรู้สึกเหมือนขาดอะไรไป ที่นี่มีแค่ความรู้สึกเดียว…ใช่แล้ว”
“เมืองชิงอวิ๋นนี้ไม่เหมือนที่อื่นจริง ๆ”
“……”
เมื่อเห็นว่าพวกเดียวกันอยู่ที่นี่ด้วย เจ้าพนักงานภาษีก็อดวิจารณ์กันไม่ได้ แต่สุดท้ายก็ยังจำได้ว่านี่ไม่ใช่ถิ่นของพวกเขา เรื่องที่อ่อนไหวบางอย่างจึงพักไว้ก่อน แล้วหันไปตั้งใจกินอาหารอย่างเต็มที่
พวกเขาค่อนข้างพิถีพิถันเรื่องอาหาร ของกินที่ทำให้หยุดปากไม่ได้มีน้อยมาก
ตอนกู้ชิงกับคนอื่น ๆ เข้ามา ภาพที่เห็นก็คือพวกเขากำลังกินอาหารกันอยู่
ครั้นเจ้าพนักงานภาษีเห็นกู้ชิงกับคนอื่น ๆ ร่างกายก็ชะงักไปเล็กน้อย แต่ไม่นานก็ได้สติ วางของในมือลงอย่างสงบ สายตากวาดสำรวจกู้ชิงกับพวก