บทที่ 76 แรงยั่วใจจาก “เค้ก” ก้อนมหึมา

บทที่ 76 แรงยั่วใจจาก “เค้ก” ก้อนมหึมา

ระหว่างที่ฮักกินส์กับพวกกำลังชื่นชมทิวทัศน์นอกหน้าต่าง พนักงานที่เดินออกมาก็มาถึงห้องครัวและตรงไปหาจวงซิงเหอแล้ว

หลังจากกิจการในร้านดีขึ้นเรื่อย ๆ เขาก็มอบหมายงานขายอาหารจานด่วนชั้นล่างให้คนอื่นดูแล

คนเหล่านี้ล้วนเป็นคนที่เขารับเข้าทำงานก่อนหน้านี้ สมัยอยู่บนโลกพวกเขาก็เป็นพ่อครัวเช่นกัน

หลังลงนามในพันธสัญญา เขาก็เริ่มฝึกฝนพ่อครัวเหล่านี้ ถึงขั้นได้รับการสนับสนุนจากจี้ซิวเหวินให้หาการ์ดทักษะสายสนับสนุนเกี่ยวกับอาหารมาให้พวกเขา นับเป็นการบ่มเพาะบุคลากรผู้เชี่ยวชาญให้ว่านเต้าทง

รอให้วันหนึ่งพวกเขามีฝีมืออย่างแท้จริง เขาก็จะวางมือได้เสียที แม้ทักษะนี้จะทำให้เขาก่อร่างสร้างตัวจนร่ำรวย แต่ดิ้นรนมานานขนาดนี้ เขาก็รู้สึกว่าตัวเองควรพักผ่อนให้เต็มที่บ้างแล้ว

โดยเฉพาะตอนนี้ที่จี้ซิวเหวินยังออกไปเที่ยวเตร็ดเตร่อยู่ข้างนอก ทุกเรื่องของว่านเต้าทงจึงตกมาอยู่บนบ่าเขา แถมยังต้องวุ่นวายกับกิจการของร้านอีก เหนื่อยเหลือเกิน

เขาอยากพักมานับครั้งไม่ถ้วน แต่น่าเสียดายที่ตอนนี้ยังไม่มีใครมาแทนได้ จึงต้องเหน็ดเหนื่อยต่อไป จะให้ทนมองเหรียญทองแดงหลุดลอยไปจากมือตัวเองได้อย่างไร?

พวกเขาเคยผ่านช่วงเวลายากลำบากมาก่อนทั้งนั้น

พอคิดถึงตรงนี้ เขาก็อดอิจฉาจี้ซิวเหวินที่ออกไปข้างนอกไม่ได้อีกครั้ง ได้พาคนมากมายออกเดินทาง แม้จะมีภารกิจติดตัว แต่อย่างน้อยก็ได้ “ท่องเที่ยว” อย่างสบายใจและเปิดหูเปิดตาบ้าง