บทที่ 41 ลูกค้ารายใหญ่จากเมืองหลวง

บทที่ 41 ลูกค้ารายใหญ่จากเมืองหลวง

นิโคลัสมองกู้ชิง แล้วลองตรวจสอบระดับของอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว

ระดับ 17

เมื่อนึกขึ้นได้ นิโคลัสก็ชะงักไป ก่อนเริ่มประเมินคนหนุนหลังของอีกฝ่าย ระดับยังไม่ถึง 20 แต่กลับเป็นเจ้าแคว้นของเขตปกครองเล็ก ๆ แล้ว เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มีขุมกำลังอยู่เบื้องหลัง เพราะถึงเขตปกครองจะเล็กแค่ไหน มันก็ยังเป็นเขตปกครองอยู่ดี

นอกจากเหตุผลนี้แล้ว นิโคลัสก็ไม่กล้าดูแคลนกู้ชิงจนเกินไป เพราะเขายังพบด้วยว่าเขตปกครองเล็ก ๆ แห่งนี้มีผู้ครองอาชีพหลายคนที่ระดับเกิน 10

ในเมืองหลวงหรือเมืองใหญ่แห่งอื่น ๆ ต่อให้สุ่มขว้างก้อนหินไปสักก้อน คนที่โดนอาจเป็นผู้ครองอาชีพก็ได้ แต่ในเขตปกครองเล็ก ๆ สัดส่วนแบบนี้ถือว่าไม่ธรรมดา โดยเฉพาะเขตปกครองเล็ก ๆ แห่งนี้เพิ่งก่อตั้งได้แค่เดือนกว่า

เมื่อนึกเช่นนี้ นิโคลัสก็คิดแผนไว้ในใจ จากนั้นสงบสติอารมณ์แล้วถามอย่างสุภาพว่า “คุณคือเจ้าแคว้นของหมู่บ้านชิงอวิ๋นหรือ?”

“ใช่ ฉันเอง” กู้ชิงพยักหน้า สีหน้าเรียบเฉย